Showing posts with label Manna dey. Show all posts
Showing posts with label Manna dey. Show all posts

Saturday, December 19, 2009

Kyun Pyaala Chalakta Hai

විරහව අතිශය ගැඹුරින් දනවන මේ ගීතය ගයනු ලබන්නේ මන්නාඬේ විසිනි.

මධු බඳුන උතුරා යන්නේ මන්ද
පහන දැල්වෙන්නේ මන්ද
දෙහදම අදිසි ලෙසින් කම්පිතව ඇත

ගිරිකුලෙහිද මල් පීදුනි
ඉදින් හදෙහි සිහිනයක් ඉපදුනි
දෙදෙනා වෙන්ව ගියේ ඇයිදැයි
තවම පිළිතුරක් නැත
නින්දෙන් වරින්වර අවදිවෙමින්
කඳුලූ සලන්නේ මන්ද

දැවුණු අලූ මතින් ඇඳෙන රේඛාවන්හි
ගිණිපුපුරු මැවෙයි
දිවිගෙවන්නා සඳහා මරණය සූදානම්ව ඇති බව කියැවේ
ඉදින් දැන් දැන් ජීවිත්වීම උදෙසා උනන්දුව නැති වී යයි


Wednesday, October 14, 2009

Yeh Dosti hum nahin thodenge

මේ මිතුදම කිසිදිනෙක බිඳ නොගන්නෙමි
සියළු වෙර සිඳී ගියද ඔබව හැර නොයමි

ඔබේ ජය මගේද ජයයි
ඔබ පරදී නම් මාද පරදී
ඇසුනේද මිතුර

ඔබේ දුක මගේද දුකයි මගේ පන ඔබේද පන වේ
එවැනිය අපේ මිතුදම

ඔබ වෙනුවෙන් දිවි පරදුවට තබා
ඕනෑම දෙයක් කරමි
ඔබ වෙනුවෙන් ඕනෑම කෙනෙකුගේ
සතුරෙකු බවටද පත්වෙමි

ලෝකයා දුටු විට දෙදෙනෙකු දකී
එහෙත් අප සැබවින්ම දෙදෙනෙකු නොවේ
තරහ මරහ නිසා අප වෙන්වේද
අහෝ දෙවියනි එසේ නොවන්න

කන්නෙ බොන්නෙ එකටය
දිවි ඇතිතුරා මැරෙන තෙක් ඉන්නෙත් එකටමය

Tuesday, August 11, 2009

Hansne Ki Chaah Ne

සිනහවට ඇති කැමැත්ත මාව කෙතරම් ඇඬෙව්වේද?
සිතේ දුක ඛෙදාගන්නට කිසිවෙකුත් නැත
දුකම මගේ සෙවනැල්ල වී ඇත

ජීවන ගමන් මගේ
හදවතෙහි විවිධ හැලහැප්පීම් වෙයි
සුසුම් දැවෙයි රැයේ වරින් වර
කිසිවෙකු සුසුම් හෙලද්දී
ඉන් සිනහ උපදවාගත්තේ කවුද
සිතේ දුක ඛෙදාගන්නට කිසිවෙකුත් නැත
දුකම මගේ සෙවනැල්ල වී ඇත


සිහින සෑම දිනකම අළුත් මගක
ගමන් කරන්නට පටන් ගනී
කිසිවෙකු මේ දැන් මගේ දෑතින් ගිලිහී ගියේය
කාගේ පියවර හඬකින් කවරෙකු මුව මදහස නැගෙත්ද
සිතේ දුක ඛෙදාගන්නට කිසිවෙකුත් නැත
දුකම මගේ සෙවනැල්ල වී ඇත


ගායනය- මන්නාඩේ
පද රචනය- කපිල් කුමාර්

Door Hai Kinara

එහා ඉවුර බොහෝ දුරය
ගෙඟ් ජලයද ගැඹුරුය
පදින්න
තොටිය, නුඹේ ඔරුවද කැඩී ගොසිනි
පදින්න එහා ඉවුර තෙක්

ගංගාව මැදදී
විටෙක සැඩසුළං, විටෙක කුණාටු
අසන්න තොටිය
යමෙකු දිනන්නේ නම්
ඒ හේ පරාජය පිළිනොගන්නෙකු නිසාම වේ
තොටිය පදින්න එහා ඉවුර තෙක්

(යමෙකු අඩුවෙන්ද තවෙකෙක් වැඩියෙන්ද
ඔබට කුලිය ගෙවනු ඇත
ඔරුව අනෙක් ඉවුරට පැදගෙන යාම
ඔබ කළයුතු දෙයකි
-මෙම කොටස පදරචනයේ ඇතත් ගයන ගීතයේ නැත.)


ගිලෙන්නට යන මිනිසාට
තණ කෙන්දද මහත් දෙයකි
සිත යම් තැනක් පිළිගන්නේද
එතැන වේ ඉවුර
තොටිය පදින්න එහා ඉවුර තෙක්

ගායනය- මන්නාඩේ
පදරචනය සහ සංගීතය- රවීන්ද්‍ර ජෛන්

Thursday, August 06, 2009

Buddham Sharanam Gachchami

බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී
ධම්මං සරණං ගච්ඡාමී
සංඝං සරණං ගච්ඡාමී

ඔබේ අමිලවූ හදවත බියට පත්වුවහොත්
හදවත සැලෙන්නට වුවහොත්
එවිට ඔබේ මුවින් කියන්න
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී

රාගයේ නොඉවසිලිමත්බව හිස එසවුවහොත්
ලේ හැලෙන අරගල වුවහොත්
කුරිරුබවෙහි ගිනිදැල් ඇවිලූණහොත්
මිනිසා තිරිසන් වුවහොත්
උඩින් මදහස පා සිතෙහි විෂ සඟවා සිටින්නේ නම්
එවිට ඔබේ මුවින් කියන්න
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී

ලොවෙහි ආදරය අවදිවන විට නපුරුබව එයට හරස් වෙතොත්
මවකගේ මාතෘස්නේහයට එදිරිව පුතෙකුගේ කඩුව එසවෙතොත්
එදිනට මහීකාන්තාවද කම්පිත වෙයි අහස්තලය සසල වෙයි
එවිට ඔබේ මුවින් කියන්න
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී

මිනිසුන්ගේ ව්‍යාකූල සිතෙහි අන්ධකාර කුණාටුව පළවා හැරියේ කවරෙක්ද
උන්වහන්සේගේ එක කිරණකින් මේ මුළු ලොවම ප්‍රභාමත් වෙයි

සත්‍යයේ පහන සෑම දිනෙකම දැල්වෙයි
දයාව අහිංසාව සැමදාම රැකෙයි
සුසිල්වත් දන මන ආදරය කරුණාව ඇතිවෙයි
භාරතයේ අසමසම දෙවියන් බුදුන්වහන්සේගේ ගුණ සෑම ගෙදරකම ගැයෙයි
මිනිසුනි ඔබේ මුවින් නිරතුරුව කියන්න
බුද්ධං සරණං ගච්ඡාමී