Aansoo Bhi Hain Khushiyaan Bhi Hain

රවීන්ද්‍ර ජෛන් උපතින්ම අන්ධ පුද්ගලයෙකු විය. හේ බොලිවුඞ් සංගීතයට පිවිසුනේ අපූරු ගීත රැුසක්ම නිර්මාණය කරමිනි. මා ඉතා ප‍්‍රිය කරන ගොරි තෙරා ආදි ගීත රැසකම සංගීතවේදියා ඔහුය. විශේෂත්වය ඔහුගේ ගීත බොහොමයක ගේයපදරචකයාද ඔහුම වීමය. අනෙක් කාරණය ඔහුගේ ගීත රැසකම සොබා සෞන්දර්යය වර්ණනා කර සංගීතවත්කොට ඇත්තේ සැබවින්ම ඔහු මේ සොබාදහම දුටු පුද්ගලයෙකු ලෙසිනි. මේ ඔහු විසින් ලියා සංගීතවත් කල ගීතයකි. අරුත්බර පදවැලකි. සාමාන්‍යයෙන් පේ‍්‍රමය ගැනම ලියැවෙන ගීත අතරින් වෙනස්වූවකි.

කඳුලූද වේ සතුටද වේ
කටුද මල්ද වේ
දුකින් සහ සතුටින් පිරී ඇති දෙයකි මේ ජීවිතය
නුඹ ලද ජීවිතය කෙබඳුදැයි දැනගන්නට
මඳක් ජීවත්වී බලන්න

තමන්ට ලැබුනේ කොපමණ දැයි නොසිතන්න
ලැබුනේ ලැබියයුතු උපරිමයයැයි සිතන්න
කරුමෙ කරුමෙ කියමින් නොසිට මහන්සිවී වැඩ කරන්න
අඬන්නත් සිදුවනු ඇත සිනහවන්නත් සිදුවනු ඇත
ලැබෙනවා මෙන්ම නොලැබී දරාගන්නටද සිදුවනවා ඇත
ඔය කියනා තරම් ජීවිතය නරක දෙයක් නොවේ
නුඹ ලද ජීවිතය කෙබඳුදැයි දැනගන්නට
මඳක් ජීවත්වී බලන්න

මිනිස්සු සඳටත් බනිති ඒ ඔවුන්ට පෙනෙන ආකාරයටයි
කෙනෙකුගේ අවගුණයම නොදකින්න ගුණයත් පොඞ්ඩක් සොයන්න
සැහැල්ලූවද වේ බරපතලකමද වේ
මිහිරිබවද තිත්තවූ දේ ද ඇත
තබනා හැම පියවරකම ජීවිතය රසවත් නොවේ
නුඹ ලද ජීවිතය කෙබඳුදැයි දැනගන්නට
මඳක් ජීවත්වී බලන්න

gori tera gaon bada

මේ ගීතය මා මුලින්ම ඇසූ හින්දි ගීතයයැයි කීවොත් නිවැරදිය. මා ඉතාම කුඩා වියේදී ගුවන්විදුලියේ ප්‍රචාරය වූ මේ ගීතයට මා කෙතරම් ඇදී ගියාදැයි කිවහොත් ඉන් මා සංගීතයට බොහෝ ලොල් විය. අදටත් කෙතරම් ශාස්ත්‍රීය ගීත ඇසුවත් විවිධ ගීත සොයා එකතු කලත් මේ ගීතයට මගේ ඇති ලැදියාව මුල් තැනෙහිම තබා ඇත්තෙමි.

සොඳුරිය
ගමම නුඹේ මනකල් පැමිණි මහද සැමකල්
උමතුවුණා වේ
එලෙසින් රුවද නුඹගෙ දුටු කල් පිරෙන සඳද සුවිපුල්
පිරුණු සඳක් වේ

රඟදෙන මොණරුන් විදහාගෙන පිල්
පා මත බැඳ රසු දැල්
හඬදෙන කොවුලන් ගෙලවට පලඳම්
මාලා බැඳ පිපි මල්

මෙහිමය කූඩුවුණේ විහගුන් සොයන වනේ පරඬැල්
එවැනි ගමකි මේ

සොඳුරිය
ගමම නුඹේ මනකල් පැමිණි මහද සැමකල්
උමතුවුණා වේ
උමතුවුණාවේ

නෙක නෙක පාටින් පිපෙනා වනමල්
සදිසිය දන රැකි සිල්
ආවේ නම් මෙහි කිසිවෙකු නොම යයි
විඳ මෙහි සුව සුවිසල්

පිරි දිය ඇලිද විදා දිය රැල් මහද උදුර ගිය කල්
ඇදී ගියාවේ

එලෙසින් රුවද නුඹගෙ දුටු කල් පිරෙන සඳද සුවිපුල්
පිරුණු සඳක් වේ
පිරුණු සඳක් වේ

ආගන්තුකයන් හා සුහදව තෙපලා
සලකති සැම වී මුල්
මින් පෙර භවයේ මා සිටියාදැයි
නොදනිමි මෙහි බැඳ පැල්

සිතුවිලි සරන සිතේ නිවහල් තුටින කියන මිනිසුන්
සිටින තැනකි මේ

සොඳුරිය
ගමම නුඹේ මනකල් පැමිණි මහද සැමකල්
උමතුවුණා වේ
උමතු වුණාවේ